zondag 11 april 2010

Samenvatting van een fantastische reis

Alweer bijna 3 weken terug in Nederland... En nog elke nacht droom ik over India, onze teamgenoten tijdens de Challenge of over de tuk... Het 'landen' in Nederland duurt dus nog even voort. En daarom duurde het bijna 3 weken voordat ik weer voor dit blog ging zitten. Hoogste tijd!

Stickers op de tuk
Na de overhandiging van alle tuks, reden we onze eerste rit naar het punt waarvandaan we de volgende dag zouden starten. Aldaar konden we de tuk pimpen en bestickeren. Als enige team hadden wij een tweekleurige tuk. In de ffknie-kleuren paars en oranje. Bij de ontvangst van de stickers de dag voor vertrek naar India, was ons duidelijk geworden dat we de maten niet helemaal goed hadden bekeken. Sommige stickers waren onverwacht erg groot en andere weer kleiner dan verwacht. Echter, uiteindelijk leverde het een prachtige tuk op! Waarmee we met uitermate veel plezier hebben rondgereden door het prachtige Zuid-India!

Onderweg
Want wat was het een fantastische tijd zeg! Moesten we op dag 1 nog wennen aan het berijden van de tuktuk, in de dagen erna is het echt ons 'huisje' geworden. We raakten ermee vergroeid, aan gehecht en mee vertrouwd. Aangezien Marco het grootste deel van de tocht heeft gereden, voelde ik me de Koningin. De hele dag was het zwaaien geblazen naar auto, vrachtwagens, bussen, motoren en andere tuks. Er werden duimen opgestoken en we werden gevraagd waar we vandaan kwamen en waar we heen gingen. Indiërs die niet zo direct waren keken eerst. Haalden ons in en lieten zich soms weer afzakken om nog een kijkje te kunnen nemen bij die vreemde Westerlingen. Als we dan begonnen te zwaaien, werden we nagenoeg altijd beloond met een prachtige glimlach! Of met een gigantische 'wobbel' van het hoofd; wauw!

Pech
Pech hadden we veel. Die tuks zijn helemaal niet berekend op lange afstanden. Laat staan lange afstanden waarbij we ook nog eens zeer regelmatig over wegen reden die hier in het Westen niet als begaanbaar zouden worden geclassificeerd. Behalve voor 4x4's... Marco bleek een excellente tuktuk-chauffeur te zijn. Onze tuk heeft ons nauwelijks in de steek gelaten. De andere 3 teams waarmee we reden (Suus & Hans, Ca & Frank en Stephan & Wouter, die gezellig bij ons aanhaakten) hebben dat echter ruimschoots gecompenseerd. Dat leverde onze teams een geuzennaam op: 'De hekkensluiters'. Op een groot deel van de dagen kwamen wij pas rond 18 uur of echt pas in het donker aan. En dat terwijl we zo gewaarschuwd waren om NIET in het donker te rijden! Met de pech-uren die wij hebben gehad, was dat echter niet te voorkomen. Hoewel we je nog steeds zullen afraden om in India in het donker te rijden... De wegen zijn namelijk niet verlicht, vrachtwagens - die altijd voorrang hebben, ook als ze achterop komen - hebben sowieso nooit licht, bussen rijden als gekken en ook andere voertuigen rijden kriskras over de straat. Mensen lopen midden op de straat en maken vuurtjes om op te koken. Niet echt een omgeving waar je je met een slecht verlichte tuktuk in wilt begeven.
Gelukkig zijn er geen vervelende ongelukken gebeurd terwijl we in het donker reden, al was er best wel eens een 'close call'.
Door onze vele pech-dagen hadden we al snel vriendschap gesloten met de monteurs van de Challenge. 'De Bushwackers', zoals op hun auto stond, hebben meer dan eens gefungeerd als veegwagen en veel keren dat we in het donker moesten aankomen, reden zij gelukkig voor ons.

Lichaamstaal
Meestal konden we de weg goed vinden. De keren dat dit niet lukte waren hilarisch, én vertragend. Vaak wisten de Indiërs zelf namelijk ook niet echt welke richting ze ons op moesten sturen. Gewoon, omdat ze zelf ook geen idee hadden. Wat altijd pas na een tijdje bleek, want ze zeiden natuurlijk dat ze het heel erg zeker wisten. Na een tijdje hadden we de smaak wel te pakken en konden we goed inschatten wanneer iemand écht wist waar hij het over had en wanneer niet. Wat ze precies bedoelen aan te geven met de manier waarop ze de richting wijzen met hun hand is ons echter na al die tijd nog steeds onduidelijk.

Over lichaamstaal gesproken: ook het 'wobbelen' van het hoofd leverde soms verwarrende momenten op. Immers, Indiërs wiebelen met hun hoofd van links naar rechts als ze 'ja' zeggen. Eigenlijk wobbelen ze in heel veel gevallen. Als je daar niet op bedacht was, dan kon er wel eens spraakverwarring ontstaan. Best grappig!

Onderweg werden al onze zintuigen constant geprikkeld en aangesproken. We zogen alle indrukken in ons op. Hoewel je sommige indrukken liefst meteen weer uit je systeem wilde wissen. Zoals de stank die je neus binnendrong als je langs water kwam. Of de bedelende mensen en kindertjes, beelden van mensen die zich zonder benen voortbewogen pal langs de snelweg, ratten, ontzettend veel vuil overal, dode honden op de weg (die lucht!) en op straat slapende mensen.
India is echt het land van enorme tegenstellingen. Want aan de andere kant waren er de enorm grote steden met waanzinnig druk verkeer dat bijna nooit verkeerd lijkt te gaan, waren de bloemen zo waanzinnig kleurrijk dat je je zonnebril op moest zetten en hadden de vrouwen - hoe arm ook - altijd crispy clean sari's aan; gewoonweg fluorescerend! Bovendien was het eten (wij hebben ons aan een strikt vegetarisch 'dieet' gehouden om zo min mogelijk in aanraking te komen met vis, kip of vlees waarvan we niet wisten wat er mee was gebeurd) méér dan heerlijk. Thuis staat ons kastje inmiddels vol met daar gekochte kruiden en kunnen we niet wachten om de gerechten uit ons Indiase kookboek te proberen. mmmmmmmmmm

De beloning!
Hoewel we nog met veel plezier en gemak een week langer in onze tuk hadden willen rijden, kregen we de mooiste beloning in Chennai. Vanaf het eindpunt reden we met 17 tuks nog zo'n 2 uur door het drukke Chennai om naar het Don Bosco project van Cordaid Kinderstem te rijden. Daar werden we onthaald als koningen en koninginnen! Zo´n 50 jongetjes stonden in het gelid op de trappen van het tehuis. Toen we het terrein opreden werden we beloond met prachtige glimlachen en begonnen de - uiteraard helemaal hyper - jongetjes keihard te juichen en op en neer te springen. Te gek!! We kregen bloemenkransen omgehangen en de mannen werden besprongen door alle jochies. Na het betere kind-op-schouder-werk, werd al gauw de eerste tuk gestart om met wel 10 tot 15 jongetjes rondjes over het plein te rijden. De andere tuks lieten niet lang op zich wachten. Zoveel mogelijk jongetjes in een tuk en rijden maar! Te grappig allemaal.

Bij de ingang hing een groot plakkaat waarop de kinderen onze namen hadden geschreven met lieve teksten als "Thank you for driving so far for us" en "Tell your friends that we love them". Heel ontroerend. Voordat we officieel welkom werden geheten door Father Alphonse, namen de kinderen ons aan de hand mee door het tehuis. Ze lieten zien waar ze aten, waar hun bed stond; we gingen het hele huis door. Tussendoor zijn we - ditmaal met een echte taxi-tuk - naar een sloppenwijk gereden om daar een kijkje te nemen. Het tehuis is namelijk niet het enige project van Don Bosco. Al met al werken ze in ongeveer 5 tehuizen, op het station van Chennai, hebben ze schooltjes in sloppenwijken en ook op straat. Persoonlijk hadden we een klein beetje het idee dat we in een sloppenwijk zijn geweest waar we door 2 relatief nette straatjes werden geleid. Misschien kwam het door het goede werk van Don Bosco en Cordaid Kinderstem, misschien ook niet. Hoe dan ook, het was evengoed zeer indrukwekkend.

Toekomst
Afsluitend kregen we een optreden van de kinderen (zowel jongens als meisjes, die later aankwamen). Prachtig om te zien dat kinderen - arm of rijk, wees of geen wees, met of zonder problemen - eigenlijk overal hetzelfde zijn. Ze houden allemaal van muziek, dansen en plezier maken. En ze hebben ook overal dezelfde behoeften: warmte, liefde, respect en plezier. We hopen dan ook dat we deze kinderen - met het geld dat we met z'n allen hebben opgehaald met het meedoen aan de eerste Bombay Challenge ooit - een grotere kans hebben gegeven om zo lang mogelijk kind te zijn. En hopelijk een betere basis mee te geven om zich later in de maatschappij op een mooie manier staande kunnen te houden.

Dag lieve leuke kinderen, we wensen jullie ontzettend veel succes en liefde in jullie leven. Geniet van de mooie momenten en wees sterk in moeilijke tijden. Wij hebben in ieder geval genoten van jullie. Van jullie prachtige optreden, jullie mooie gezichtjes, het enthousiasme en jullie prachtige lach!
Namasté!

maandag 15 maart 2010

Hoezo rustdag?? / Resting day???

Tjonge, vandaag pas aangekomen in Mysore in plaats van gisteren... De mannen van team 9 (Rickshaw Heroes) hadden mega pech en daardoor liepen we een vertraging op van ongeveer 5,5 uur! De tuk laten staan en ze een lift gegeven. In Kushalnagar geslapen, in een heeeeeeel apart resort. Met alleen maar mannen, en cottages met heel veel spiegels en gekleurd licht... hihi, wij dachten er het onze van! ;-)
Kunnen overigens lang niet altijd op internet of zijn te moe, dus hou vooral het message board op www.bombaychallenge.com in de gaten!!!

--------

Arrived today in Mysore instead of yesterday... The tuk of the guys of team 9 (Rickshaw heroes) broke down and that gave our head start of the day away... We waited for some 5,5 hours and then decided to leave the tuk and take the boys in our tuks... We slept in a resort in Kushalnagar, very strange, with only men, a lot of mirrors in the cottages and coloured lights... hm... ?!?!?
Not always easy to access internet or we're too tired, so please follow us on the message board at www.bombaychallenge.com!!!

zaterdag 13 maart 2010

Update

Even kort: Cuny gebruikt het Indiase nummer (zie eerder bericht) en Marco's NK nummer is in gebruik. Daar kunnen we beter berichten mee plaatsen op het message board. Suoer gaaf om al jullie berichten te lezen!!! Dank :-)
Om dat te lezen ga je naar www.bombaychallenge.com en kijk je bij teams.
Voor foto's die onze reisgenoten (team 9) maken, kun je op hun teampagina kijken!
Tot later!

zaterdag 6 maart 2010

Ready for take off...

Vanochtend aangekomen bij het hotel van de organisatie, onszelf ingeschreven en voorzien van de nodige toebehoren, tools en informatie. Straks gaan we nog even oefenen op een terreintje ergens in de buurt (dat schijnt een behoorlijke toer te zijn geeest om dat te regelen, zonder dat de organisatie zich helemaal scheel moest betalen aan omkoperij... haha).
Vanavond de kick off party in een hippe club en dan gaat het morgen los, joehoe!!!
We hebben een Indiaas telefoonnummer vanaf nu:
Marco: +91-8144597157
Cuny: +918144597156
Die nummers gaan de komende 2 weken (tot 19/3) onze NL nummers vervangen....
Nu snel gaan, want we moeten verzamelen!
-------

Arrived at hotel of organisation this morning. Got our tools and the needed info to GO! This afternoon we practise a little bit on a safe spot (some police men had almost to be bribed..) and tonight there's a kick off party!
We have Indian telephone numbers from now on, see above. We use them instead of our Dutch numbers, until March 19.
Have to go now, to meet all the others!!

maandag 1 maart 2010

Nog 1 nachtje slapen! | 1 night to go

Nog 1 nachtje slapen....!! De rugzakken zijn gepakt, alles is geregeld, wat mee moet staat klaar... We are ready to go Bollywood :-)
Op de valreep nog leuke sponsoring gekregen: de sponsorstickers op de tuktuk krijgen we van René Bisschops van bisnis. Marco en ik hebben in ieder geval 1 dagje een t-shirt met ons teamlogo aan, die geleverd zijn voor Screenhouse. Maartje Schuurmans ontwierp ons super toffe logo!!

Je kunt ons volgen via het message board op de website van de organisatie. Daar laten wij (sms-)berichtjes achter van ons reilen en zeilen en kunnen jullie ook berichtjes voor ons achterlaten. Dat kan vanaf 6 maart. Waar we kunnen, plaatsen we ook iets op dit blog. Dat is echter erg afhankelijk van waar we zijn en of we een internetcafé kunnen vinden.

We wensen jullie nu alvast een heerlijk begin van de lente!

-------

Just another night of sleep and then we're off to Bollywood!
Follow us on the message board of Bombay Challenge. We update this regularly through texting and you can leave messages too, from March 6. If possible, we'll post something here, but this depends on the availability of an internet cafe...

See you in april, we wish you a warm beginning of Spring!

maandag 22 februari 2010

De route uitgeschreven

Dit is overigens onze route (een enkele D-tour daargelaten):

Zondag 7 maart Mumbai - Pune
Maandag 8 maart Pune – Mahabaleshwer
Dinsdag 9 maart Mahabaleshwer – Ratnagirl
Woensdag 10 maart Ratnagirl – Palolem
Donderdag 11 maart Rustdag
Vrijdag 12 maart Palolem – Bhatkal
Zaterdag 13 maart Bhatkal – Mangalore
Zondag 14 maart Mangalore – Mysore
Maandag 15 maart Rustdag
Dinsdag 16 maart Mysore – Bangalore
Woensdag 17 maart Bangalore – Velore
Donderdag 18 maart Velore - Chennai (finish party)

Bijna... / Almost...

Lieve vrienden, kennissen en relaties, kortom: lieve mensen!

Eindelijk is het zover: de Bombay Challenge gaat zéér binnenkort van start. Vanaf 6 tot en met 18 maart kunnen jullie ons (en de andere 16 teams) volgen via het message board op de website van de organisatie. Daar laten wij berichtjes achter over hoe het ons vergaat, en kunnen jullie ook berichtjes achterlaten.

Op onze (Nederlandse) mobiele nummers zullen we tijdens de Challenge overigens niet te bereiken zijn. We kopen daar een Indiase simkaart, da’s een stuk goedkoper.

Wil je ons komen uitzwaaien?
Wij zijn al ruim voor de start in India: op 2 maart vertrekken wij samen met Ca & Frank via Frankfurt naar Bombay. Susan en Hans arriveren een dag later in Bombay.

Wil je ons komen uitzwaaien? Dat kan, leuk zelfs!! We drinken graag een laatste Hollands bakkie met je tussen ongeveer 09.00 en 09.30 uur bij Starbucks op Schiphol. Onze vlucht vertrekt om 10.55 uur.

Dank jullie wel voor jullie steun!
Bij deze willen we ook van de gelegenheid gebruikmaken om iedereen die ons heeft gesteund – op welke manier dan ook – enorm te bedanken! We hebben 3.000 euro mogen overmaken op de rekening van Cordaid Kinderstem. In bijgaand factsheet kunt je zien wat ze kunnen doen voor de Indiase straatkinderen met het geld dat alle teams hebben opgehaald.

Alles wat er tijdens onze reis nog binnenkomt, storten we natuurlijk door naar Cordaid Kinderstem! Wil je nog storten? Dat kan op rekening 749713925. Je kunt je donatie storten op naam van M.E. Buijs (te Monster), o.v.v. van jouw naam en ‘gift Bombay Challenge 2010’. Wij zorgen er bij terugkomst voor dat het op de juiste plek terechtkomt!

We zien jullie heel graag tijdens onze uitzwaaisessie op 2 maart of na terugkomst in Nederland. We wensen jullie nu alvast een heel mooi begin van de lente!

Verder nog leuk om te bekijken
Inmiddels is er al het e.e.a. gepubliceerd over de Bombay Challenge. Hieronder wat leuke links.

Filmpje over Indiase straatkinderen op website van Cordaid Kinderstem
Filmpje over de kick off van de Bombay Challenge
Radiofragment over één van onze medechallengers

Over ffknie
Ffknie is vrij van 1 maart tot en met 31 maart 2010. Vanaf 1 april sta ik weer voor je klaar, met een hele berg ervaringen en belevenissen in mijn rugzak! :-)

maandag 1 februari 2010

BOMBAY CHALLENGE GRAB A RICKSHAW AND SAVE A CHILD

(persbericht Bombay Challenge d.d. 1 februari 2010)

De makers van de Amsterdam Dakar Challenge presenteren de nieuwste telg in de Challenge familie: een betoverend Indiaas juweeltje. De Bombay Challenge vertrekt op 6 maart 2010 en is een bizarre trip van 2.000 kilometer van Mumbai naar Chennai… per rickshaw! Deelnemende teams zetten zich in voor projecten voor straatkinderen in India. Op zondag 7 februari aanstaande wordt de Bombay Challenge in Nederland gepresenteerd.


De Bombay Challenge is de volwaardige Aziatische variant van de inmiddels bekende Amsterdam Dakar Challenge. Bij deze Challenge worden de wheels lokaal geregeld; teams vliegen naar Mumbai en stappen daar in een rickshaw om twee weken later te finishen in Chennai. Alle teams halen geld op voor een beter leven voor de straatkinderen in India. ’s Nachts slapen deze kinderen op stations, trottoirs, parken en portieken en overdag hangen ze rond op straat, werken ze als vuilnisverzamelaars, in theestalletjes, in de staalindustrie of zijn ze betrokken bij criminele organisaties.

Honger, (seksuele) mishandeling, gezondheidsklachten, gebrek aan aandacht en perspectief zijn de problemen waarmee de straatkinderen te maken hebben. Challenge teams werven fondsen voor een geweldig project van Cordaid Kinderstem dat zich specifiek inzet voor deze kinderen. Aan het einde van de rit bezoeken de teams een project in de buurt van Chennai, om zo met eigen ogen te zien hoe hard hulp nodig is.

Op zondag 7 februari aanstaande vindt de kick-off van de Bombay Challenge plaats, met het thema Grab a Rickshaw and Save a Child. Teams kunnen hun rickshaw-rijtalenten laten zien bij Circuit Park Zandvoort. In de Tarzan Lounge is een presentatie over de Bombay Challenge en Isa Hoes vertelt uit eigen ervaring over het project voor straatkinderen in Chennai.
De Bombay Challenge is een initiatief van de organisatie van de Amsterdam Dakar Challenge. Met de Bombay Challenge willen de initiatiefnemers ook aandacht vragen voor de kinderen in India.

Kijk voor meer informatie op www.bombaychallenge.com. Zie ook: www.cordaidkinderstem.nl.

zondag 31 januari 2010

Nog maar een paar weken / Almost...

Dinsdag 2/2 over 4 weken vertrekken we al! Het begint nu serieus te kriebelen...
De spinningmarathon in het Westland was een super succes! De exacte inkomsten maken we nog bekend.

Inmiddels is het forum op de Bombay Challenge website geopend voor de teams en hebben we met de meesten contact gelegd. Er vliegen al allerlei tips en vragen over en weer. We hopen dat de vragen zaterdag 7 februari worden beantwoord door de organisatie. Dan is namelijk het kick off event. Dat vindt plaats op het Circuitpark Zandvoort.
Zoals het er nu naar uitziet, rijden er 16 teams. Lekker compact, wij vinden het prima.

Ik vergeet nog een belangrijk nieuwtje: onze visa zijn binnen, hoera! We waren een beetje bang gemaakt, maar binnen anderhalve dag waren ze binnen. Nu nog 'even' ons internationale rijbewijs regelen bij de ANWB, de doorlopende reisverzekering checken en de benodigde vaccinaties halen.

De terugreis van Chennai naar Mumbai is ook al geregeld. We gaan met de nachttrein. Lijkt ons een waanzinnige ervaring! We treinen op 21/3 vroeg in de ochtend vanuit Chennai en komen de volgende ochtend vroeg aan in Mumbai. Daar struinen we dan nog een dag rond (of we nemen nog ff een hotel), want we vliegen 's nachts pas naar huis (via Frankfurt).

-------

Another 4 weeks before departure!
The spinning marathon was a success. We'll be counting all the money this week.
At the website of the Challenge, the forum is open to the teams now. So we're getting to know each other a little bit. February 7 we meet the other 15 teams in real life at the Circuit of Zandvoort, where the kick off event will be held.

Also important: we got our visa! Still got to arrange vaccinations, international drivers licence and check our travel insurance.

We have booked the night train from Chennai tot Mumbai now. We're looking forward to it! March 3 (night) we fly home (via Frankfurt).